Fotografie powstały jako wizualna interpretacja krótkich listów napisanych po śmierci bliskiej mi osoby przez jej przyjaciółki. Wspominały ją jako ciepłą, pełną życia, zawsze uśmiechniętą, promyk, który potrafił rozświetlić całe pomieszczenie swoją energią. W tym projekcie odblask słońca staje się metaforą jej światła: siły, śmiałości i optymizmu, które wciąż odnajduję w codziennym otoczeniu. Aneks pokazuje, że wizerunek kobiety nie musi być przedstawiony dosłownie, może istnieć jako refleks, ślad, subtelna energia, która przenika przestrzeń mimo jej fizycznej nieobecności.